درخواست مشاوره تماس

جشنواره

بنگاه اقتصادی( پارت دوم)

موسسه کارآفرین آوای مشاهیر
account_circle معین تقی زادهaccess_time 9 ژوئن 2020

هدف موسسه کارآفرین آوای مشاهیر:

اینها پرسش هایی هستند که سعی شده در این مقاله در موسسه کار آفرین آوای مشاهیر در راستای آموزش بورس در شیراز منتشر شده است . به طور مختصر پاسخ داده شوند. پس تا پایان با ما همراه باشید.

معایب بنگاه شراکتی

هر چه یک کسب و کار بزرگ‌تر می‌شود به همان اندازه، مزایا و معایب بزرگ‌تری را به نمایش می‌گذارد. کسب و کار مشارکتی نیز دارای اِشکال‌های جدی است. مثلا کسانی که به عنوان شرکای عمومی شناخته می‌شوند هم از لحاظ فردی و هم جمعی، مسئول پرداخت بدهی‌های شراکت خواهند بود. این بدان معنی است که اگر هر کدام از شرکای عمومی، نتوانند سهم خود از زیان وارد شده را پرداخت کنند، شریک عمومی دیگر باید سهم او را بر عهده بگیرد. مشکل دیگری که در این ساختار وجود دارد تداوم شرکت است. در صورتی که یکی از شرکا فوت کند، به زندان بیفتد یا به هر دلیلی بخواهد از شراکت در کسب و کار انصراف دهد، عمر بنگاه شراکتی پایان خواهد یافت. مگر آنکه شریک‌های باقی مانده با هم توافق کنند که سهم او را بخرند. در ساختار شراکتی، سه نوع شریک وجود دارد:

  • شریک عمومی

افرادی که شریک عمومی به شمار می‌روند، مسئولیت نامحدودی دارند و در بیشتر فعالیت‌های موسسه همکاری می‌کنند. در هر کسب و کار شراکتی، حداقل یک شریک عمومی وجود دارد. این افراد، بیشترین مسئولیت را در قبال تعهدات کسب و کار دارند. اگر همه شرکای یک شرکت از نوع عمومی باشند، کسب و کار شراکتی به کسب و کار سهامی عام تبدیل می‌شود.

  • شرکای با مسئولیت محدود

به افرادی گفته می‌شود که تمایل ندارند مسئولیت خطر یک تجارت را بر عهده بگیرند. در واقع، مسئولیت آنها تنها به اندازه پولی که سرمایه‌ گذاری کرده‌اند خلاصه می‌شود.

  • سایر شرکا

علاوه بر دو دسته اصلی، دسته سومی شامل شرکای ساکت، مخفی، اسمی یا غیر فعال وجود دارد. شریک ساکت، فردی است که در نظر عموم مردم به عنوان شریک کاری شناخته می‌شود اما نقش فعالی در اداره کسب و کار ندارد. شریک مخفی، فردی است که عموم مردم او را به عنوان شریک کسب و کار نمی‌شناسند اما بر خلاف شریک ساکت، نقش فعالی در اداره بنگاه دارد. شریک غیر فعال، فردی است که نه نزد عموم مردم به عنوان شریک یک بنگاه اقتصادی شناخته می‌شود و نه نقش فعالی در اداره کسب و کار ایفا می‌کند. اما شریک اسمی که جالب‌ترین نوع شراکت را به نمایش می‌گذارد، فرد مشهوری است که نقشی در اداره کسب و کار ندارد و هیچ پولی را هم در بنگاه، سرمایه گذاری نکرده است و تنها به صاحبان کسب و کار اجازه می‌دهد تا از نام او به عنوان شریک برای افزایش اعتبار تجارتشان استفاده کنند.

۳- شرکت

شرکت، محبوب‌ترین ساختار بنگاه است که تحت عنوان یک موجود حقوقی می‌تواند با استفاده از نام خود وارد تجارت شود.

مزایای راه‌اندازی شرکت

  • مسئولیت محدود

سهام‌داران شرکت، تنها به اندازه میزان سهامی که دارند در سود و زیان شرکت سهیم هستند.

  • عمر نامحدود
یک مطلب جالب دیگر بخوانید؛  بهترین روش های کسب درآمد بدون سرمایه

بر خلاف دو ساختار انفرادی و شراکتی، عمر یک شرکت نامحدود است. چون در صورت فوت یکی از سهام‌داران، سهام او به وارثش انتقال پیدا می‌کند. وارث نیز می‌تواند سهم را حفظ کند یا در صورت تمایل آن را بفروشد. در هر صورت، عدم حضور یکی سهام‌داران، خدشه‌ای به عملکرد شرکت وارد نمی‌کند.

  • قابلیت توسعه

شرکت‌ها می‌توانند سرمایه خود را از طریق فروش سهام افزایش دهند و برای رشد خود اقدام کنند.

  • مدیریت کاربردی

در شرکت، مالکیت از مدیریت مجزا است. این بدان معنی است که سهام‌داران بزرگ شرکت، به طور معمول، مدیریت کسب و کار را بر عهده ندارند. این کار، فرصت استفاده از مدیران متخصص و کاردان را افزایش می‌دهد.

نقطه ضعف های شرکت

  • مالیات سنگین

در مقایسه با کسب و کارهای انفرادی و شراکتی، شرکت‌ها مالیات بیشتری پرداخت می‌کنند.

  • هزینه‌های لازم برای سازمان‌دهی

راه‌اندازی شرکت، هزینه‌های زیادی را در بر دارد. مثلا گرفتن مجوزهای لازم، خرید تجهیزات اداری و استخدام کارمندان، نمونه‌هایی از این هزینه‌های سازمانی هستند.

  • مخفی نماندن اطلاعات شرکتی

شرکت‌ها باید اطلاعات مالیاتی خود را در اختیار دولت قرار دهند. از طرفی، گزارش‌های سالانه به سهام‌داران نیز بخش بزرگی از اسرار شرکت را در اختیار عموم قرار می‌دهد.

سبک های مختلف مدیریت بنگاه اقتصادی

هیچ کسب و کاری نمی‌تواند بدون داشتن یک مدیریت درست به نتیجه نهایی که از آن انتظار می‌رود دست پیدا کند. به قول «استیون کاوی»، رهبری کارآمد، تنها مزیتی است که در رقابت پایدار خواهد ماند و دلیلش این است که رهبری دو سویه دارد؛ جهت اول به شخصیت یک فرد و جهت دوم به قابلیت او در انجام کارها باز می‌گردد. سبک‌های مختلفی برای مدیریت بنگاه‌های اقتصادی وجود دارند که بسته به شرایط، نوع بنگاه و شخصی که مسئولیت مدیریت را بر عهده گرفته است نکته‌های مثبت و منفی خاص خودشان را بروز می‌دهند. بیایید نگاهی به تعدادی از این سبک‌ها بیندازیم.

سبک‌های متفاوت مدیریت بنگاه اقتصادی

۱- مدیریت اقتدارطلبانه

در این سبک مدیریتی، مدیر‌ها هیچ اعتماد و اطمینانی به زیردستان خود ندارند. به همین دلیل، ارتباط بین آنها و کارمندانشان یک طرفه و از سمت مدیر به بقیه است. تمام توجه مدیر روی تولید و افزایش آن متمرکز شده است و به افرادی که برایش کار می‌کنند، اهمیت زیادی نمی‌دهد. مقرراتی که در بنگاه وجود دارد، وظیفه افراد و چگونگی انجام آن را تعیین می‌کند. هدف مدیرانی که این سبک را دنبال می‌کنند، رسیدن به حداکثر بازدهی است.

۲- مدیریت بی‌تفاوت

مدیر بی‌تفاوت، تلاش زیادی برای توسعه کسب و کارش نمی‌کند و به زحمت‌های کارمندانش اهمیت نمی‌دهد. او از هر تغییری در وضعیت کاری خود دوری می‌کند و تنها هدفش حفظ وضعیت موجود است.

۳- مدیریت باشگاهی

در سبک مدیریت باشگاهی، مدیر اهمیت زیادی به کارمندانش می‌دهد و می‌خواهد با استفاده از ایجاد جوی دوستانه در محیط کاری، سرعت انجام کارها و کیفیت نتیجه را افزایش دهد.

۴- مدیریت بینابینی

مدیری که سبک بینابینی را پیش می‌گیرد، تمام تلاش خود را به کار می‌بندد تا همه را راضی نگه دارد و با کارمندانش مدارا کند. این تلاش نافرجام برای راضی نگه داشتن همه، روی عملکرد او تاثیر مستقیم می‌گذارد. در نتیجه، این مدیر به جای حرکت رو به جلو، در موقعیت فعلی درجا می‌زند. چنین مدیری، محبوب کارمندانش است اما نمی‌تواند به بنگاه اقتصادی و رشد آن کمکی کند.

۵- مدیریت تیمی

مدیری که سبک رهبری تیمی را انتخاب می‌کند، می‌خواهد از طریق کسب مشارکت، همکاری و تعهد افرادش به اهداف خود برسد و دو جهت تولید و توجه به کارمندانش موفق شود. این سبک به عنوان آرمانی‌ترین روش مدیریتی شناخته شده است. مدیران زیادی دوست دارند که به عنوان یک رهبر تیمی شناخته شوند اما این رفتار و عملکرد آنها است که حقیقت ماجرا را فاش می‌کند.

جمع بندی

  • بنگاه اقتصادی، یک سازمان یا مجموعه‌ای از منابع انسانی است که در کنار یکدیگر، کالا یا خدمت مشخصی را با هدف کسب سود ارائه می‌دهند.
  • خانواده و بنگاه‌های اقتصادی با هم ارتباطی مستقیم دارند. به این ترتیب که اعضای خانواده‌ها، افرادی هستند که در بنگاه‌های اقتصادی کار می‌کنند و پول به دست آمده از این راه را نیز صرف خرید کالا یا خدماتی می‌کنند که از طرف بنگاه‌های دیگر تولید شده‌اند.
  • هر کشوری بسته به شرایط و وضعیت اقتصادی‌اش، تعداد نفرات متفاوتی را به عنوان یک بنگاه در نظر می‌گیرد. مثلا در چین، بنگاه‌های کوچک بین ۵۰ تا ۱۰۰ نفر نیرو و در ایران بین ۱۰ تا ۴۹ نفر را شامل می‌شوند.
  • مالکیت بنگاه‌های اقتصادی به سه دسته دولتی، تعاونی و خصوصی تقسیم می‌شود.
  • سه ساختار اصلی بنگاه‌های اقتصادی شامل مالکیت انفرادی، شراکتی و شرکت هستند.
  • سبک‌های متفاوتی برای مدیریت بنگاه‌های اقتصادی وجود دارند. اما پنج سبک مهم آن شامل، مدیریت اقتدارطلبانه، بی‌تفاوت، باشگاهی، بینابینی و مدیریت تیمی است.

نظر شما چیست؟

به نظر شما بنگاه‌های اقتصادی موجود در ایران، چقدر با توانایی واقعی خود فاصله دارند؟ آیا با وجود تحریم‌ها بنگاه‌های داخلی، تمام ظرفیت خود را برای خدمت‌رسانی به مردم به کار گرفته‌اند؟ علت رشد آهسته بنگاه‌های اقتصادی داخلی را در چه می‌بینید؟ مدیریت غلط؟ کمبود سرمایه؟ یا نداشتن آگاهی؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.